را با خود آورده‌ايد آيا همسران خويش را نيز به همراه داريد ؟ گفتند : نه ، جوان گفت : پس من از شما بيزارم و از شما كناره خواهم گرفت . و اشعارى در اين زمينه گفت كه مضمون آنها اين است كه اين از انصاف به دور است كه همسر پيامبر ( ص ) را كه مامور نشستن در خانه است به صحنه‌ها بكشيد اما زنان خود را در خانه نگهداريد . ( نقل از مصادر نهج البلاغه ج 2 ص 414 ) ( 355 . ) فقدموا على عاملى بها . . . پس از آنكه طلحه و زبير به بصره رسيدند « عثمان ابن حنيف » فرماندار امام ( ع ) در مقابل آنها قرار گرفت و مقصود آنها را پرسيد ، گفتند ما به مطالبه خون عثمان آمده‌ايم ! عثمان ابن حنيف پاسخ داد اين كار مربوط به فرزندان و وارثان او است نه شما ! سخنان زيادى ميان آنها رد و بدل شد كه سر انجام به جنك انجاميد فرماندار امام ( ع ) با يك حمله محكم آنها را درهم شكست كه طلحه و زبير ناچار شدند تن به صلح دهند . تصميم به صلح گرفته شد و در قرار داد صلح يادآورى شد كه حكومت و دار الامارهء مسجد و بيت المال زير نظر عثمان ابن حنيف بايد باشد و طلحه و زبير تنها اين حق را دارند كه در هر كجاى بصره بخواهند منزل كنند و كسى متعرض آنان نشود تا امام ( ع ) برسد . . . طلحه و زبير از اين فرصت استفاده كرده ، از قبائل مختلف دعوت نمودند تا بر ضد على ( ع ) با آنان همكارى نمايند . . . پس از آنكه پايه‌هاى كار خويش را محكم كردند در شبى تاريك و بارانى كه باد شديدى همراه داشت زره پوشيدند و لباسها را روى آن به تن كردند و به هنگام صبح در كنار مسجد قرار گرفتند . عثمان ابن حنيف پيش از آنان براى نماز آمده بود ياوران زبير او را عقب زدند تا زبير نماز بخواند از آن طرف ماموران عثمان زبير را